Wij, de ( Alzheimers ) zijn van 26 februari tot 6 maart in Zweden en Noorwegen geweest met onze zijspannen voor onze jaarlijkse sneeuwtrip. WIj zijn: Harrie, Roger&Wilma, Antonio, Erik Jan. Ruud was met ons mee gegaan tot de wintertreffen "Primus"bij Bjoneroa. Daarna ging hij vanwege andere afspraken samen met Gijs naar huis. Gijs was zelf al enkele weken eerder vertrokken voor een behoorlijk rondje in Noorwegen samen met een maatje van hem.
Eerst nog even de vraag of wij deze keer geen rondje Alpen zouden doen, zoals de Alpenrally in 2009. Gezien de sneeuwverwachting zou Noorwegen toch de meeste kans maken op onze gewenste sneeuwlandschappen.

Vrijdag 26 februari was het verzamelen in Schoonebeek, om vandaaruit de volgende morgen naar de nachtboot Kiel-Gotenburg te rijden. Op 6 maart kwamen we weer terug in Schoonebeek na een lange week van veel sneeuwpret. De foto's spreken vanzelf!


Wat gaan we doen?????


!


De triplog van ons rondje Noorwegen en Zweden


het begint in Schoonebeek, eerste oefenavond


Bij vertrek al het eerste sleutelmoment aan de motor van Antonio. Een lekkende carburateur. Met voldoende onderdelen bij ons wordt de eerste pakking gemonteerd.
We kunnen snel op pad. Het zal blijken dat de motor van Antonio na jaren van trouwe dienst het wat moeilijker begint te krijgen


Inmiddels de volgende dag in Götenborg. We staan in de wacht. Sleutelmoment 2


Het versnellingspedaal van de motor van Antonio brak af. Hij mag het MIG-lasapparaat van de werf gebruiken. We kunnen ook hier redelijk snel weer verder


Nee hč, sleutelmoment?
Enkelen voelen het zijspan al glijden. De spikes worden erin gedraaid.
Jammer alleen dat de accuboor het opgeeft en die dingen op handkracht erin gedraaid moeten worden


Met spikes heb je geen garantie Harry!


Primustreffen bij Bjoneroa


onze "keuken"




Brommers kieken. Een Panter


Ik probeer het carbidschieten te introduceren


Antonio heeft veel voorpret gehad.
Thuis van een oude munitiekist heeft hij een pizza-oven gemaakt die boven de primusbrander verhit wordt. De Pizza's waren een succes


warme voeten en warm vlees


vuur hadden we ook best wel nodig. s'nachts -18, overdag -10


voor het vertrek een heerlijk ontbijt: ei met balkenbrij


zondag 28 februari. Primustreffen is klaar en we gaan verder met onze trip


was de aanloop groen, de komende week hebben we aan sneeuw geen gebrek




Bakkenist Wilma heeft het even wat minder, een gevecht tegen de griep.








Na Primus hebben we de eerste Hytte, de rooklucht afspoelen en schone kleren


We hebben een verstekeling, de Zweedse kok is mee en laat aardig wat van zich horen. Alleen jammer dat hij zich niet waarmaakt als kok


koken doen we dan maar zelf




En nu zijn een paar het zat. Na de zoveelste keer dat de deur open blijft staan (sorry) gaat de deur eruit.
Zonder schade trouwens. Duurt trouwens ook niet lang. Nachttemperaturen gaan richting de -10


We drinken trouwens melk


de meesten denk ik


Na een dag over mooie sneeuwwegen gereden te hebben eindigen we weer in onze bekend hut in Sveg (Zweden). We gaan weer sneeuwscooteren.


Onze "Darth Vader" leeft zich alvast in


De regels m.b.t. het gebruik van de sneeuwscooter zijn in Zweden aangescherpt. Je moet een speciaal rijbewijs ervoor hebben.
We mogen deze keer alleen onder begeleiding van de verhuurder, links op de foto.


we komen op erg mooie plekken


we nemen een andere route dan voorgaande keren en zien voor het eerst een kudde remdieren




terwijl de jongens buiten spelen, vermaakt Wilma zich prima met de Zweedse kok




na Sveg gaan we op pad naar een tweede motortreffen in Zweden richting Karlstad.
Roger had daar wat over gevonden op internet. Op Primus stond ook iemand die daar heen ging.




Engerdal, Camping SØLENSTUA. Ook in deze Hytte hebben wij al vaker de nacht doorgebracht


en ook dit verschijnsel hebben we vaker, meestal dan met grote steekvlammen erbij


en we hadden al veel sneeuw gehad. Ook deze dag mag er zijn






een hele kudde remdieren staan het zout van de weg te likken. Totaal niet onder de indruk van auto's.
Kennelijk wel van de motoren want zodra ze ons in de gaten hebben zijn ze weg






na een dag met veel sneeuwpret en binnendoor wegen zijn we aangeland in Malung-Sälen.
Het begint spannend te worden. De aandrijving van de motor van Antonio begint onheilspellende geluiden te maken.....versnellingsbak wordt veronderstelt


Uit met de pret. Het geluid wat de versnellingsbak maakt is niet meer te negeren. Wanneer knalt de boel uit elkaar?
In Filipstad stranden we bij toeval bij een werkplaats die door particulieren gehuurd mag worden. Uiteraard hebben we (=Antonio) ook gewoon een reserve bak bij zich.
In een paar uur wordt de versnellingsbak gewisseld


En nu we toch bezig zijn......de spikes worden er ook maar uitgedraaid


buiten verzameld zich de plaatselijke jeugd(bende?) die in "gepimpte" Amerikaanse bakken door het dorp rijden


er waren deze week wat meer sleutelmomenten. De 2e carburateur van Antonio's motor begon ook te lekken.
Om het nog spannender te maken fikte ook nog boven de lekkende carburateur een stuk kabelboom uit. Bleek de aansluiting te zijn van de handvatverwarming.
De Hyperpro's van Roger's zijspan gaan thuis de container in. Onderweg raken deze voor de zoveelste keer lek.
Met de dikkere motorolie blijft de schokbreker enigszins werken. 2 ā 3 keer per dag moet Roger de olie aanvullen.


het meest gemakkelijk te verhelpen sleutelmoment zijn de los getrilde cilindermoeren van mijn BMW


maar wat er ook onderweg gebeurd, Harry ligt er niet wakker van.


Ondanks de sleutelmomenten (wat trouwens de binding onderling alleen maar sterker maakt) hebben we weer een erg mooie trip met elkaar gemaakt. De thuisreis was wat spannend, want achteraf bleek toch niet de versnellingsbak te zijn wat het probleem was. Door voorzichtig met het gas om te gaan kwam Antonio op eigen kracht weer thuis. Na een afterparty in Schoonebeek is het voor dit jaar weer klaar. Volgend jaar een Alpenrally als er genoeg sneeuw ligt?

<

::home::
Naar boven